Głowno – miasto trzech rzek i karczma Ostatni Grosz
Zalewy z plażami u zbiegu trzech rzek, drewniana karczma, która przetrwała prawie trzy stulecia, i pałac fabrykanta z muzeum – Głowno to zielone miasteczko między Łodzią a Łowiczem.
Fot. Wokół Głowna, CC BY-SA 4.0
Głowno to miasto liczące ok. 13 tysięcy mieszkańców, położone w północnej części województwa łódzkiego, ok. 29 km na północny wschód od Łodzi. Leży u zbiegu trzech rzek – Mrogi, Mrożycy i Brzuśni – a w mieście i na jego obrzeżach powstały zalewy, które latem zamieniają się w miejskie kąpieliska. Przez Głowno biegnie droga z Łodzi do Łowicza, więc to wygodny przystanek w podróży.
Historia
Głowno wymieniano już w XIII wieku, prawdopodobnie jako dobra biskupów kujawskich. 11 marca 1420 roku konsekrowano tu kościół św. Jakuba, ufundowany przez Jakuba Głowińskiego. 24 października 1427 roku książę mazowiecki Siemowit V nadał Głownu prawa miejskie na prawie chełmińskim. Potop szwedzki i rokosz Lubomirskiego przyniosły upadek – w 1676 roku w mieście żyło zaledwie 34 mieszkańców. W 1870 roku Głowno utraciło prawa miejskie, a odzyskało je w 1925 roku.
Zalewy nad Mrogą
Najprzyjemniejszym miejscem w mieście są zalewy – dwa zbiorniki o łącznej powierzchni ok. 39 hektarów zasilane przez Mrogę i trzeci na Mrożycy. Latem działają tu plaże, kąpieliska i wypożyczalnie sprzętu, a wokół wody prowadzą ścieżki spacerowe. To ulubione miejsce wypoczynku mieszkańców Głowna i okolic.
Karczma Ostatni Grosz
Najstarszym zachowanym budynkiem miasta jest prawdopodobnie drewniana karczma „Ostatni Grosz” z 1740 roku. Stała przy dawnym trakcie i była miejscem postoju podróżnych i kupców. Jej barwna nazwa dobrze oddaje charakter dawnych zajazdów przy traktach.
Pałac i dwór
Pałac Jabłońskiego, wzniesiony w latach 1905–1906 przez fabrykanta Władysława Jabłońskiego, mieści dziś Muzeum Regionalne. W dzielnicy Zabrzeźnia stoi dwór z 1840 roku otoczony parkiem, a obok rozciąga się rezerwat Zabrzeźnia – fragment lasu jodłowo-bukowego o powierzchni ok. 28 hektarów. Kościół św. Jakuba odbudowano po zniszczeniach I wojny światowej w latach 1922–1930.
Pamięć
W XIX wieku Żydzi stanowili większość mieszkańców Głowna – w 1857 roku ok. 76 procent. W 1940 roku Niemcy utworzyli tu getto dla ponad 5,6 tysiąca osób, zlikwidowane w 1941 roku – jego mieszkańców wywieziono do getta warszawskiego. W czasie I wojny światowej zniszczeniu uległa jedna czwarta miasta.
Plan wizyty
- Rano pałac z Muzeum Regionalnym i kościół św. Jakuba.
- Przed południem karczma Ostatni Grosz i dwór w Zabrzeźni.
- Po południu plaża nad zalewem albo rezerwat Zabrzeźnia.
Ciekawostki
- Dąb Wolności, pomnik przyrody, posadzono 11 listopada 1928 roku.
- Na rzece Pila wciąż działa XIX-wieczny młyn.
Z dziećmi
Plaża nad zalewem, spacer po lesie w rezerwacie i dawne sprzęty w muzeum to dobry plan na rodzinny dzień pod Łodzią.
Kiedy przyjechać
Latem na zalewy; wiosną i jesienią na spacer po rezerwacie.
Jak dojechać
Głowno leży przy drodze krajowej nr 14 między Łodzią a Łowiczem i ma stację kolejową na linii z Warszawy do Kalisza.
W okolicy
- Stryków – miasteczko Stryjkowskiego.
- Łowicz – stolica folkloru.
- Brzeziny – miasto krawców.
- Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich.
- Zgierz – Miasto Tkaczy.
- Maurzyce – skansen pod Łowiczem.
Gdzie spać
W Głownie działają pensjonaty, a większy wybór hoteli jest w Łodzi i Łowiczu – zobacz noclegi. Więcej jezior: kategoria Jeziora i rejsy.
Galeria zdjęć

Fot. Wokół Głowna, CC BY-SA 4.0

Fot. Wokół Głowna, CC BY-SA 4.0
Opublikowano: 19.11.2026





