Sarnia Skała i Czerwone Wierchy

Tatry Zachodnie nad Zakopanem kryją dwie świetne trasy na różne możliwości. Sarnia Skała to krótka wycieczka z jednym z najładniejszych widoków na Giewont. Czerwone Wierchy to całodniowa wędrówka po grzbiecie czterech szczytów, które jesienią zmieniają kolor na rdzawoczerwony.

Sarnia Skała

Sarnia Skała (1377 m n.p.m.) to niewielki, wapienny wierzchołek nad Doliną Strążyską i Doliną Białego. Najkrótsze wejście prowadzi z Polany Strążyskiej – szlak wspina się stromo przez las na Czerwoną Przełęcz, a stamtąd krótkim, skalistym odcinkiem na szczyt. Wejście zajmuje ok. godziny.

Z wierzchołka widać północną ścianę Giewontu z bliska, a w dole całe Zakopane i Podhale. To jedna z najlepszych tras na zachód słońca – trzeba tylko pamiętać o czołówce na zejście. Ostatni fragment po skałach jest krótki, ale wymaga ostrożności, zwłaszcza z dziećmi.

Wygodna pętla: Dolina Strążyska – Sarnia Skała – Czerwona Przełęcz – Dolina Białego – Zakopane. Całość to 3–4 godziny.

Czerwone Wierchy

Czerwone Wierchy to masyw czterech szczytów w Tatrach Zachodnich: Kopa Kondracka (2005 m), Małołączniak (2096 m), Krzesanica (2122 m) i Ciemniak (2096 m). Swoją nazwę zawdzięczają porastającej je roślinie – situ skuciny, która jesienią przybiera rdzawoczerwony kolor. Wtedy zbocza wyglądają, jakby płonęły.

Grzbiet jest szeroki, trawiasty i łagodny, ale podejścia na niego są długie i strome. To trasa na cały dzień.

Pętla z Kir

Popularna pętla zaczyna się w Kirach u wylotu Doliny Kościeliskiej:

• wejście czerwonym szlakiem przez Przysłop Miętusi na Ciemniak;
• przejście grzbietem przez Krzesanicę i Małołączniak na Kopę Kondracką;
• zejście przez Halę Kondratową do Kuźnic.

Całość zajmuje 7–8 godzin. Można też zrobić trasę odwrotnie albo skrócić ją, wjeżdżając kolejką na Kasprowy Wierch i idąc grzbietem w stronę Ciemniaka.

O czym pamiętać

• Mgła – na szerokim grzbiecie łatwo zgubić orientację, a pod Krzesanicą znajdują się strome urwiska. Przy złej widoczności trzymaj się ściśle szlaku.
• Burze – na otwartym grzbiecie nie ma gdzie się schować. Wychodź wcześnie.
• Woda – na grzbiecie nie ma źródeł.
• Zimą Czerwone Wierchy są niebezpieczne – zalegają tu nawisy śnieżne i zdarzają się lawiny.

Kiedy iść

Najpiękniej jest od połowy września do października, gdy skucina przebarwia się na czerwono, a powietrze jest przejrzyste. Latem grzbiet zachwyca zielenią i widokiem na Tatry Wysokie.

Gdzie spać

Na Czerwone Wierchy najwygodniej wyruszyć z Kościeliska – do Kir jest kilka minut. Na Sarnią Skałę dojdziesz pieszo z wielu pensjonatów w Zakopanem. Łatwiejszy wariant tej okolicy to Dolina Strążyska i Siklawica.

Galeria zdjęć

Opublikowano: 21.10.2026