Kalwaria Zebrzydowska – sanktuarium i dróżki

Manierystyczny zespół architektoniczno-krajobrazowy z listy UNESCO: bazylika bernardynów i kilkadziesiąt kaplic rozrzuconych po wzgórzach, połączonych dróżkami.

Fot. Silar, CC BY-SA 4.0

długość: 6,0 kmczas: pół dniatrudność: łatwa

Kalwaria Zebrzydowska to jedno z najważniejszych sanktuariów w Polsce i obiekt wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na początku XVII wieku wojewoda krakowski Mikołaj Zebrzydowski ufundował tu zespół kaplic i kościołów, który miał odtwarzać topografię Jerozolimy i drogę krzyżową Chrystusa. Dziś to niezwykłe połączenie architektury, krajobrazu i religii.

Bazylika i klasztor

Centrum kompleksu stanowi bazylika Matki Bożej Anielskiej z klasztorem bernardynów. W bocznej kaplicy znajduje się cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej, otaczany czcią przez pielgrzymów. Kościół ma barokowe wnętrze z bogatymi ołtarzami.

Dróżki kalwaryjskie

Wokół klasztoru, na wzgórzach i w dolinach, rozrzucono kilkadziesiąt kaplic, połączonych ścieżkami – tzw. dróżkami. Dzielą się na:

Dróżki Pana Jezusa – upamiętniające drogę krzyżową,
Dróżki Matki Bożej – związane z życiem Maryi.

Każda kaplica ma inną architekturę – od małych budynków po okazałe kościoły. Przejście wszystkich dróżek zajmuje kilka godzin i jest pięknym spacerem po zalesionych wzgórzach z widokami na okolicę.

Misterium Męki Pańskiej

W Wielkim Tygodniu odbywa się słynne Misterium Męki Pańskiej – inscenizacja wydarzeń z ostatnich dni życia Chrystusa, odgrywana na dróżkach i w kaplicach. Bierze w niej udział wielu wiernych, a tradycja sięga XVII wieku. W sierpniu odbywają się z kolei obchody Wniebowzięcia NMP.

Jan Paweł II

Kalwaria była bliska Karolowi Wojtyle – w młodości wielokrotnie przychodził tu z ojcem z pobliskich Wadowic. Jako papież odwiedził sanktuarium dwukrotnie.