Dolina Chochołowska – krokusy i schronisko

Najdłuższa i największa dolina polskich Tatr: wiosną fioletowa od krokusów, przez cały rok z wygodną drogą do schroniska na Polanie Chochołowskiej.

Fot. Qvidemus, CC BY 3.0

długość: 15,0 kmczas: 4–5 htrudność: łatwa

Dolina Chochołowska to najdłuższa i największa dolina polskich Tatr. Ma ok. 10 km długości i prowadzi z Siwej Polany aż pod główną grań Tatr Zachodnich. Jest szeroka, łagodna i bardzo malownicza – szczególnie wiosną, gdy polany zakwitają tysiącami krokusów.

Krokusy

W kwietniu, zaraz po stopnieniu śniegu, łąki w Dolinie Chochołowskiej pokrywają się fioletowym dywanem krokusów spiskich. To jedno z najbardziej znanych zjawisk przyrodniczych w Polsce. Najpiękniej jest na Polanie Chochołowskiej przy schronisku i na Wyżniej Chochołowskiej. W weekendy kwitnienia dolinę odwiedzają tysiące osób – jeśli możesz, przyjedź w tygodniu.

Kwiatów nie wolno zrywać ani deptać – krokusy są pod ochroną, a łąki należą do parku narodowego.

Trasa do schroniska

Z parkingu na Siwej Polanie szeroka droga prowadzi wzdłuż Chochołowskiego Potoku. Dla zmęczonych latem kursuje kolejka turystyczna (ciuchcia), a także można wypożyczyć rower – rowerem wolno jechać do Polany Huciska. Pieszo do schroniska idzie się ok. 2–2,5 godziny.

Po drodze mijasz Polanę Huciska, Wyżnią Bramę Chochołowską i drewniane szałasy pasterskie. W niektórych z nich latem sprzedaje się sery.

Schronisko na Polanie Chochołowskiej

Duże, drewniane schronisko PTTK stoi na rozległej polanie z widokiem na Wołowiec i Grzesia. W pobliżu znajduje się kaplica św. Jana Chrzciciela. W 1983 roku w tym miejscu odpoczywał papież Jan Paweł II, co upamiętnia tablica.

Przedłużenie: Grześ i Rakoń

Ze schroniska warto wejść na Grzesia (1653 m n.p.m.) – szczyt na granicy ze Słowacją, z którego roztacza się panorama Tatr Zachodnich. Wejście zajmuje ok. 1,5 godziny. Ambitniejsi idą dalej granią przez Rakoń na Wołowiec i schodzą Doliną Wyżnią Chochołowską – to piękna, ale całodniowa pętla.

Rowerem

Dolina Chochołowska jest jednym z nielicznych miejsc w TPN, gdzie można wjechać rowerem (do Polany Huciska). To dobra opcja z dziećmi – droga jest łagodna, a powrót z góry bardzo przyjemny.